Sabi mo, “I will never leave you,” Akala ko, totoo ang bawat “I love you.” But now the promises we made are collecting dust, Nawala ang spark, naubos ang trust.
Dati, ang dami nating plans for the future, Akala ko, tayo na ang perfect picture. You promised me the world and the stars above, Pero bakit biglang nag-fade ang iyong love? “I’ll be there,” sabi mo nung tayo’y magkausap, Ngayon, sa hangin na lang kita hinahanap. The “always” and “forever” turned into “never,” Akala ko smart ako, but you were much clever. Ang hirap mag-move on sa mga salitang binitawan, Lalo na’t ako lang ang naiwan sa kawalan. Broken promises are like glass on the floor, Masakit apakan, ayoko na sa ‘yo more. Siguro lesson ito na ‘wag basta maniniwala, Sa mga matatamis na salitang biglang nawawala. I’m picking up the pieces, dahan-dahan lang, Kaysa umasa sa taong puro “pangako” lang.